Ja, stopt u maar!
Wanneer we deze ochtend opstaan is het koud. Een lange broek en een vest is wel nodig. Hier aan de kust is het mistig en die mist blijft lang hangen hebben we gisteren gezien. We vertrekken om 9 uur en wanneer we eenmaal op de 299 rijden die langs de Trinityriver ligt komt de zon er al snel door. Het is een prachtige weg door een prachtig landschap. We rijden dwars door Shasta-Trinity national Forest. Dat betekent dat we veel moeten stijgen en dalen en een heel bochtige weg. Daar komt dan ook nog de Amerikaanse gewoonte van een weg afzetten om de berm te maaien. Wat op Tholen gebeurt door een begeleidende auto met knipperlichten zodat het verkeer er bijna geen hinder van ondervindt gebeurt hier anders. De weg wordt voor de helft geblokkeerd. Zeker een kilometer of drie. Voor de blokkade een man/vrouw met een bord STOP of een licht. Aan de andere kant ook natuurlijk ook. Daar sta je dan een tijd te wachten tot je heel langzaam achter een volgauto verder mag. De maaimachine maait intussen de berm. Dit kwamen we vandaag een aantal malen tegen.
Een rustig dagje op de camping. Het is hier erg warm ( tegen de 40 graden). Dus doen we niet al te veel. Wat kleine reparaties, de was en de volgende week voorbereiden wat campings en boondockers betreft. We willen naar Rocky Mountains N.P. maar ze werken met tijdslots en je kunt niet zomaar naar binnen rijden. We staan op een camping in de buurt dus die toegangstijden moeten ook geregeld. Maar het lukt prima. Verder wat lezen en puzzelen.
Marja's ereboog
Vroeg eruit want we willen in de koelte arriveren in Lassen Vulcanic N.P. [87 op kaart] Dat lukt, want voor 8 uur rijden we het park binnen. Het is nu nog koel en we wandelen 2 routes. De eerste maar een stuk ( we beklimmen de Lassen niet tot de top) na een half uur lopen we weer naar beneden, maar we hebben een mooi uitzicht op een gedeelte van het gehad. Dan rijden we door naar het volgende punt: Bumpass Hell. Om daar te komen moet je eerst een groot uur lopen. Dan zie je pas wat voor vulkanische activiteiten hier zijn. Borrelende modderputten, kokende poelen, een meertje met fantastische kleuren, stoom die overal uit de grond komt en de geur van rottende eieren. Nu nog een uur terug en dan door naar de boondocker in Meadow valley[88 op kaart] . Ook vandaag weer een aantal wegwerkzaamheden met de nodige wachttijden. Waarom is vaak niet duidelijk. Aan de weg wordt er niet gewerkt. Vandaag is de temperatuur weer flink hoog. Ook bij de boondockhost. Gelukkig staan we in de schaduw.
Dirt road
Vandaag weer vroeg op, want we hebben een lange rit voor de boeg. Om half zeven nemen we afscheid van onze hosts . Na een half uurtje gezellig praten vertrekken we richting Nevada. Het eerste stuk is door de bergen en afwisselend, maar dan 500 kilometer snelweg door een soort woestijn. Links en rechts van de weg zo ver je kijken kunt tumbleweed. Bergen in de verte en verder een lange weg. We stoppen een paar keer en belanden uiteindelijk in Deeth [89 op kaart] bij een volgend boondockadres. Als we de grote weg verlaten denken we even dat we fout zitten. Er ligt een lange dirt road voor ons, maar Tom blijft er bij dat we goed zitten. Tom krijgt gelijk. We zijn vandaag niet de enige, er staan nog 2 andere campers. Er is hier plaats genoeg en zelfs aan stroom en afvoer is gedacht. Het is een bijzonder uitzicht. Aan alle kanten bergen en verder een lege vlakte bijna geen bomen. Wanneer we aankomen is het behoorlijk warm, maar het waait flink. We maken kennis met de andere kampeerders en het is gezellig praten bij het licht van de ondergaande zon. Maar een stevige onweersbui zorgt ervoor dat iedereen snel zijn camper opzoekt.
Eindelijk weer eens lekker (Chinees) gegeten
We gaan vandaag naar Elko. Dat is een plaats hier in de buurt om de olie, de koelvloeistof etc te vervangen of bij te vullen. Het duurt even voor we een garage gevonden hebben die dat doet, maar dan is het ook zo gepiept. De oliefilter die we uit Nederland hebben meegebracht ( geleverd door de garage is helaas de verkeerde ) Dan boodschappen doen en lekker eten bij een Chinees restaurant. Tot slot het museum van het stadje. Is aardig, maar geen omweg waard. We rijden terug en ’s avonds nog lang gezellig met zijn allen rondom het kampvuur.
Avondetappe
Onze camper op de camping in Wells
We vertrekken vandaag naar een volgende camping. Ook nu weer een camping in een statepark. We vertrekken al vroeg, want er zijn wel plekken beschikbaar, maar wie het eerst komt het eerst maalt. We zijn er tegen 9 uur en vinden een plekje dat niet gereserveerd is. Deze camping is onbemand dus moet je jezelf aanmelden d.m.v. een formulier. Er zit een envelopje bij het formulier om het verschuldigde geld in te doen. Je schrijft je naam, adres, plaatsnummer en kenteken in tweevoud op het formulier, doet het geld in de envelop, scheurt 1 deel met naam eraf (hang je op bij je staplaats) en doet envelop in een brievenbus. Dit moet je binnen 30 minuten na binnenkomst doen. Er hangen nog meer verbodsbordjes bij de ingang. Voor ons onbegrijpelijke verboden. Wie neemt een vuurwapen mee of gaat vuurtje stoken in een bos?? We staan prachtig in de bergen en het is rustig op de camping. De temperatuur is weer aangenaam.
De oude schicht van Ollie B.
Vanmorgen verkast van de camping in de bergen naar een camping bij een stadje. Eerst nog even lichte paniek omdat TomTom niet werkte, maar gelukkig was dat probleem in het dorpje Wells spontaan voorbij. Het is vandaag weer lekker warm, maar tegen de avond koelt het gelukkig af. Vanmiddag was er hier een autoshow. Iedereen met een bijzondere auto kon meedoen aan een wedstrijd en er stonden dan tientallen auto’s rondom het sportveld. Meest Amerikaanse merken natuurlijk, maar er was ook een kever bij. Vanavond lekker gegeten bij een Mexicaans restaurant.
Geloof + macht = oorlog
Parallellen tussen nu en de oudheid
